บทที่ 297 การกวาดล้าง

บทที่ 297 การกวาดล้าง

หุ่นเชิดศพขั้นเจ็ดอันดุร้ายน่าสะพรึงกลัวนับร้อยตัว บัดนี้ได้กลายสภาพเป็นเศษซากเกลื่อนกลาดเต็มพื้น

เลือดสีดำกลิ่นคาวคลุ้งปะปนอยู่กับเศษชิ้นส่วนจักรกลอันเย็นเยียบ

"นี่มัน..." ผู้อาวุโสซู ผู้อาวุโสฉิน รวมทั้งผู้อาวุโสอีกหลายท่านพากันเดินก้าวโซเซเข้ามา

พวกเขามองดูลู่ชิงที่ยืนอยู่ท่ามกลางกองซากศพ ชุดเกราะจักรกลค่อยๆ สลายตัวออก เผยให้เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์ที่แฝงความเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน จนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ

สะเทือนขวัญ

เป็นความตกตะลึงอย่างหาใดเปรียบ

ทั้งยังเกิดความรู้สึกยำเกรง... ที่ยากจะบรรยายขึ้นมาด้วย

โดยเฉพาะปรมาจารย์หมัดพยัคฆ์เซี่ยโหวจงแห่งตระกูลเซี่ยโหว เขาจำได้ว่าครั้งแรกที่พบกับลู่ชิงคืองานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลเฉิน