บทที่ 293 สังเวย

บทที่ 293 สังเวย

ในเวลาเดียวกัน

ทั่วทั้งเมืองฐานที่มั่นหมายเลข 15 ภายใต้การจัดการของทูตยุทธ์แห่งตำหนักยุทธ์ ได้เริ่มดำเนินการอพยพผู้คนขนานใหญ่

ในจำนวนนั้น ณ ลานบ้านพักระดับไฮเอนด์อันค่อนข้างเงียบสงบแห่งหนึ่ง

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งผลักประตูบ้านเข้ามาอย่างรีบร้อน สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจและความหวาดกลัวอยู่หลายส่วน

"คุณ! เร็วเข้า รีบเก็บของ พาเสี่ยวเป่าไปด้วย! ตำหนักยุทธ์ประกาศคำสั่งอพยพฉุกเฉินแล้ว! กำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น!" ชายคนนั้นตะโกนพลางรีบเก็บเอกสารสำคัญและของจำเป็นจำนวนหนึ่งในห้องนั่งเล่นเข้าไปในแหวนมิติ พอพื้นที่เก็บไม่พอก็ยัดใส่เป้สะพายหลังแทน

หญิงสาวที่กำลังง่วนอยู่ในครัวชะงักไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ายังตั้งตัวไม่ทัน

"อพยพเหรอ? เรื่องเป็นมายังไง เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" เธอเดินออกมาจากห้องครัวทั้งที่ยังผูกผ้ากันเปื้อน สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย