บทที่ 236 สองราชันเผ่ามด

บทที่ 236 สองราชันเผ่ามด

"ชี่ ชี่ ชี่!"

เหล่านักรบเผ่าด้วงที่เหลือรอดอยู่รอบๆ พลันขวัญหนีดีฝ่อไปกับความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของลู่ชิงในทันที

พวกมันส่งเสียงร้องแหลมด้วยความหวาดผวาอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะแตกฮือเผ่นหนีไปคนละทิศละทาง

ชั่วพริบตาก็อันตรธานหายไปในความมืดมิด

บรรดานักรบเผ่ามดที่รอดพ้นหายนะมาได้ต่างบาดเจ็บสะบักสะบอมทั่วร่าง พยุงกายอันอ่อนแรงเอาไว้อย่างยากลำบาก

ทว่าสายตาที่พวกมันมองมายังลู่ชิงกลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและระมัดระวัง เพราะคิดว่ามนุษย์ผู้นี้จะมาแย่งชิงมดทองประกายไปด้วยเช่นกัน

แต่พวกมันกลับโงนเงนจนสูญสิ้นพลังในการต่อสู้ ได้แต่มองดูมนุษย์ผู้ทรงพลังตรงหน้าตาปริบๆ

ลู่ชิงไม่ได้สนใจพวกมัน สายตาของเขาจับจ้องไปยังซากศพของยอดฝีมือเผ่าแมลงเกราระดับเจ็ดและเผ่ามดระดับเจ็ด