บทที่ 231 เทือกเขาต้าอู

บทที่ 231 เทือกเขาต้าอู

สามวันต่อมา

ม่านราตรีทอดตัวลงต่ำ แสงไฟสว่างไสวทั่วคฤหาสน์ลั่วเยี่ย แสงสว่างนวลตาขับเน้นทัศนียภาพจำลองและธารน้ำไหลอันประณีตงดงามภายในสวน

ลู่ชิงเอนกายนอนกึ่งนั่งบนเก้าอี้นวดสั่งทำพิเศษอย่างสบายอารมณ์

สองสาวน้อยในชุดเมดขนาบซ้ายขวา คอยนวดต้นคอและบ่าไหล่ให้เขาอย่างนุ่มนวล

คนหนึ่งสวมหูกระต่ายปุกปุยบนศีรษะ นุ่งชุดบันนี่เกิร์ลแลดูน่ารักสดใส

อีกคนสวมหูแมวสุดพลิ้วไหว นุ่งชุดสาวหูแมว ขับเน้นความมีเสน่ห์เย้ายวนใจยิ่งขึ้น

"ผู้อาวุโสลู่ น้ำหนักมือประมาณนี้พอดีไหมคะ"

"ได้เลย ได้เลย พอดีแล้ว"

พวกเธอล้วนเป็นสาวใช้ที่เป็นใบ้และหูหนวกซึ่งลูกพี่เจียงทิ้งไว้ให้เขา ทว่าตอนนี้เขาใช้เอนจินรองชีวะฟื้นฟูระบบการได้ยินและระบบการพูดให้กลับมาเป็นปกติแล้ว