บทที่ 192 เตรียมพร้อมรบ (1)

บทที่ 192 เตรียมพร้อมรบ (1)

เรือนพักริมทะเลสาบ เงียบสงบและร่มรื่นเป็นที่สุด

ผู้อาวุโสซูสวมชุดคลุมยาวสีเทา มือถือคันเบ็ด นั่งตัวตรงแน่วอยู่ริมตลิ่ง

"กินสิ... กินสิ... ฮุบเหยื่อสิ..." ปากของเขาพร่ำบ่นพึมพำไม่หยุด มือที่กำคันเบ็ดยังคงนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น

นั่งตกปลามาทั้งช่วงเช้า ข้องใส่ปลากลับว่างเปล่า ชายชราต้องมือเปล่ากินแห้วไปอีกวัน

มีเพียงใบไม้ไม่กี่ใบที่ปลิดปลิวหมุนคว้างตามสายลมอ่อนๆ แล้วร่วงหล่นลงบนผิวน้ำ

"ซ่า~"

ในที่สุด คันเบ็ดก็จมวูบลงอย่างแรงพร้อมแรงกระชากที่ส่งผ่านมา

แววตาของผู้อาวุโสซูเป็นประกาย มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ประสบการณ์ตกปลาอันยาวนานหลายปีบอกเขาว่า คราวนี้ต้องเป็นปลาตัวใหญ่แน่นอน!