บทที่ 187 หาหมอรักษา

บทที่ 187 หาหมอรักษา

ฐานหมายเลข 13

ภายในห้องสวีตของโฮมสเตย์ระดับหรูแห่งหนึ่ง นอกหน้าต่างบานจรดพื้นคือทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันเจิดจรัสของเมือง

"ลิ่วอวี้ตายแล้วเหรอ"

เยว่เยว่เอนกายพิงโซฟานุ่ม ดวงตาคู่งามฉายแววเบิกบานใจอย่างยากจะปกปิด ราวกับได้ยินข่าวดีสะเทือนฟ้าดิน

ส่วนฝั่งตรงข้าม

เด็กหนุ่มที่มีรูปลักษณ์เพียง 13-14 ปีนั่งอยู่ตรงนั้น เขาคือสังฆราชชุดแดงอีกคนของลัทธิร้อยอสูร... ราชาเหยียนหลัว

ในบรรดาสี่สังฆราชชุดแดง ความแข็งแกร่งของเหยียนหลัวอยู่อันดับสอง เป็นรองเพียงซิวหลัวเท่านั้น

ต้าเหนียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ยังคงมีความเยาว์วัย "ตายแล้ว"

เยว่เยว่หัวเราะเบาๆ วางแก้วเหล้าลงแล้วยืดตัวตรง แววตาเป็นประกายวาววับ "เขาสมควรตายตั้งนานแล้ว ตายๆ ไปซะจะได้หมดเรื่องหมดราว"