บทที่ 179 ฝ่ามือเดียวซัดจนพิการ

บทที่ 179 ฝ่ามือเดียวซัดจนพิการ

"ถ้างั้นก็มาดูกันว่าใครจะตายก่อนกัน!!"

เซี่ยโหวจิ้นมีท่าทางคุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติ

กลิ่นอายทั่วร่างของเขาปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง สั่นไหวกระเพื่อมไปมาราวกับเปลวเทียนต้องลม เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงแรงฮึดสุดท้าย และคิดจะแลกชีวิตอย่างถึงที่สุดแล้ว

ผู้อาวุโสเฉินจี๋เอ่ยเสียงขรึม "ลิ่วอวี้พ่ายแพ้แล้ว เซี่ยโหวจิ้น ยอมจำนนแต่โดยดี แล้วตามฉันกลับไปรับการพิพากษาที่ตำหนักยุทธ์ซะ!"

"เห็นแก่ท่านผู้เฒ่าเซี่ยโหว ผู้อาวุโสอย่างฉันจะชี้ขาดอย่างเป็นธรรม อย่าทำให้ตระกูลของนายต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย!"

เซี่ยโหวจิ้น "ยอมจำนนงั้นเหรอ? พิพากษาฉันอย่างเป็นธรรมเนี่ยนะ?"

"ฮ่าๆๆๆๆ! บนโลกใบนี้ ไม่มีใครหน้าไหนมีสิทธิ์มาพิพากษาฉันทั้งนั้น!"