บทที่ 165 ฆ่าคนปิดปาก

บทที่ 165 ฆ่าคนปิดปาก

วันรุ่งขึ้น

แสงอรุณยามเช้าส่องทะลุม่านหมอกบาง ทาบทับประกายสีทองอร่ามลงบนผืนป่ารกร้างทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

สายลมแห้งแล้งหอบเอาเม็ดทรายละเอียดพัดผ่านผืนแผ่นดินอันรกร้างและขรุขระเป็นลอนคลื่น

ถนนบนเขาอันคดเคี้ยวทอดยาวราวกับริบบิ้นสีดำ มุ่งตรงไปยังสุดสายตา

รถลีมูซีนหรูสีดำคันหนึ่งกำลังแล่นไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางแสงยามเช้า

ลายเส้นตัวถังเฉียบคมลื่นไหลและเปี่ยมไปด้วยพลัง

โครงรถที่สร้างขึ้นจากโลหะผสมชั้นสามหลายชั้นสะท้อนประกายเย็นเยียบของโลหะใต้แสงตะวัน แข็งแกร่งพอจะต้านทานการจู่โจมของอสูรที่ต่ำกว่าระดับสี่ได้อย่างสบายๆ

กระจกรถปิดสนิท ตัดขาดจากบรรยากาศรกร้างภายนอกโดยสิ้นเชิง

ภายในห้องโดยสารทั้งสะดวกสบายและหรูหรา