บทที่ 145 ไป๋เฟิง: ต่อให้พวกนายข้างหนึ่ง

บทที่ 145 ไป๋เฟิง: ต่อให้พวกนายข้างหนึ่ง

ทั้งสองสบตากันแล้วพยักหน้าอย่างรู้ใจ

ชั่วพริบตา หม่าเฟยควบคุมชุดเกราะจักรกลวายุคลั่ง ตัวเกราะสีเทาปราดเปรียวว่องไวดุจเสือชีตาห์

เขากางแขนทั้งสองข้างออก พลังเลือดพลุ่งพล่านประหนึ่งสายลมคลั่ง ลวดลายละเอียดบนผิวชุดเกราะจักรกลสว่างวาบ สายลมกรรโชกพัดวนรอบกายจนส่งเสียงหวีดหวิวแสบแก้วหู

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว—"

วายุพลันโหมกระหน่ำ ก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดขนาดมหึมา ฉีกกระชากมวลอากาศจนเกิดเสียงหวีดร้องแหลมสูง

ในเวลาเดียวกัน

ชุดเกราะจักรกลเปลวเพลิงของหวงเหย่ก็ระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาเช่นกัน

ชุดเกราะจักรกลสีแดงชาดราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ พลังเลือดทะลักออกมาราวกับภูเขาไฟระเบิด

บนพื้นผิวของชุดเกราะจักรกลอาบประกายโลหะอันร้อนรุ่ม อากาศบิดเบี้ยวด้วยความร้อนสูง