บทที่ 143 แพทย์ลู่ ฟันผมเลย

บทที่ 143 แพทย์ลู่ ฟันผมเลย

ผู้อาวุโสซูคาดไม่ถึงว่าลู่ชิงจะตอบตกลงง่ายดายขนาดนี้

การเปิดสาขาย่อยทั้งสามแห่งให้ครบ กลับถูกอีกฝ่ายพูดออกมาราวกับเป็นเรื่อง "ง่ายๆ"

พอนึกย้อนไปตอนที่ตั้งร้านพักฟื้นของสาขาหมายเลข 15 เขาคอยแอบสังเกตอยู่ตลอด ลับหลังอีกฝ่ายเอาแต่บ่นทุกวันว่าโดนสูบแรงงาน จนกระทั่งได้สั่งสอนเสี่ยวมั่วขึ้นมาถึงค่อยเบาแรงลงได้

มาตอนนี้เจ้าหนุ่มนี่ทำตัวเป็นคางคกอ้าปากหาว คิดจะคุยโตโอ้อวดขนาดนี้เชียวหรือ

"ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!"

ขณะที่ผู้อาวุโสซูกำลังสงสัย ก็เห็นลู่ชิงโบกมือสบายๆ หุ่นยนต์จักรกลอัจฉริยะระดับต้นหกตัวก็ปรากฏขึ้นอย่างเป็นระเบียบภายในห้อง

จักรกลอัจฉริยะสีดำขลับที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายไฮเทคล้ำยุค มีเส้นแสงประกายไหลเวียน ตัดกับห้องทำงานสไตล์โบราณโอ่อ่าอย่างชัดเจน

"นี่มัน..."