บทที่ 140 เปิดสาขาใหม่

บทที่ 140 เปิดสาขาใหม่

"เอ่อ..." ลู่ชิงยิ้มบางๆ แล้วอธิบายอย่างสุขุมเยือกเย็น "แพทย์สวีเป็นเพียงนักยุทธ์ขั้นสาม ระดับการวิจัยในตอนนี้ถือว่าเพียงพอสำหรับเธอแล้ว แต่ท่านเป็นถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์วิทยายุทธ์ ความซับซ้อนของการผ่าตัดคงสูงกว่านั้นไม่รู้กี่สิบเท่า จึงยังต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะสมบูรณ์แบบครับ"

ล้อเล่นน่า จะให้บอกได้ยังไงว่าฝีมือตัวเองยังไก่เกินไปจนทำไม่ไหว?

ไม่อย่างนั้นหน้าตาของคนแซ่ลู่อย่างผมจะเอาไปมุดไว้ที่ไหนกัน?

"อ้อๆ! โทษตาแก่อย่างฉันนี่แหละที่ตื่นเต้นเกินไปจนมองข้ามเรื่องง่ายๆ แบบนี้ เป็นฉันเองที่ผลีผลามไป!"

เฉินซิวรุ่ยพลันตาสว่าง บนใบหน้าฉายแววขอโทษขอโพย เขาตบหน้าผากตัวเองเบาๆ ราวกับกำลังตำหนิความสะเพร่าของตัวเอง

ลู่ชิงเอ่ยอย่างผ่าเผย "ไม่โทษท่านหรอกครับ หากผมได้เจอกับโอกาสครั้งใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตตัวเอง คงจะร้อนใจยิ่งกว่าท่านเสียอีก"

เฉินซิวรุ่ยหัวเราะร่าอย่างเปิดเผย ก่อนจะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นอีกครั้ง "ไม่ทราบว่าพ่อหนุ่ม การวิจัยเทคนิคนี้ต้องใช้เวลาแน่นอนอีกนานแค่ไหน ถึงจะสามารถ... ทำการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจให้ตาแก่อย่างฉันได้หรือ?"