กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 138 [หัวใจจักรกล]
"พอใจแล้วหรือยัง" ชายชราในชุดผ้าป่านเอ่ยปากอย่างช้าๆ แม้สุรเสียงจะแผ่วเบา แต่กลับดังกังวานก้องอยู่ข้างหูของคนตระกูลเจียงทุกคน
หลานชายของเขาที่เป็นผู้นำรุ่นเยาว์ของตระกูลเจียงต้องจบชีวิตลง ส่วนบุตรชายที่เป็นความหวังในอนาคตของตระกูลเจียงก็สูญสิ้นวรยุทธ์ไปทั้งหมด
เพียงชั่วเวลาสั้นๆ ชายชราราวกับแก่ลงไปถึงสิบปี
ดวงตาที่เดิมทีคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวคู่นั้น บัดนี้กลับถูกเคลือบคลุมด้วยความหม่นหมองที่ยากจะปัดเป่า
เจียงจวินเย่ยืนเอามือไพล่หลัง ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธคำพูดของชายชรา
ฟึ่บ!
เขาสะบัดมือเบาๆ กระบี่หยกชิงหลงเล่มหนึ่งที่หอบเอาปราณกระบี่อันนุ่มนวลก็ช้อนร่างของลู่ชิงด้านล่างลอยขึ้นมาส่งไว้ข้างกายตน
ลู่ชิงรู้สึกเพียงฟ้าดินหมุนคว้าง พอได้สติกลับมา ก็มายืนอยู่บนกระบี่บินของเจียงจวินเย่แล้ว
ในใจเขาได้แต่คร่ำครวญไม่หยุดหย่อน