บทที่ 119 อย่าดูถูกคนหนุ่มยามยาก

บทที่ 119 อย่าดูถูกคนหนุ่มยามยาก

เสียงของเฉินซานดังมาจากปลายสาย แฝงความดีใจไว้จางๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น "อ๋อ ก็ใกล้จะปิดเทอมแล้วนี่นา อาเลยมาประชุมผู้ปกครองให้หยางหยางที่โรงเรียนน่ะ"

เฉินซานมีลูกชายคนหนึ่งอายุน้อยกว่าลู่ชิงสี่ปี ชื่อว่าเฉินหยาง เทอมนี้เพิ่งเข้าเรียน ม.4

เจ้าเด็กนี่ตั้งแต่เล็กแต่น้อยก็เหมือนประทัด จุดปุ๊บติดปั๊บ ซนเป็นลิงเป็นค่าง โดนเฉินซานประเคนฝ่ามือสั่งสอนไปนับครั้งไม่ถ้วน

ก็มีเพียงพี่ชายอย่างลู่ชิงเท่านั้นที่เอาเขาอยู่หมัด ทำให้ยอมสงบเสงี่ยมว่าง่ายขึ้นมาได้บ้าง

ภายหลังอาเฉินซานหย่าร้าง ภาระชีวิตที่ถาโถมและความบอบช้ำทางจิตใจ ทำให้เฉินหยางดูเหมือนจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากในชั่วข้ามคืน แม้บางครั้งจะยังก่อเรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ อยู่บ้าง แต่เทียบกับเมื่อก่อนแล้วก็นับว่ารู้ความขึ้นเยอะ