บทที่ 116 คำขู่

บทที่ 116 คำขู่

"เยอะเหรอ? จะมีสักเท่าไหร่กันเชียว?" ลู่ชิงยังคงสงบนิ่ง ทว่าก้นบึ้งของแววตากลับฉายประกายความสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาวูบหนึ่ง

เจียงหลิวอวิ๋นดีดนิ้ว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เปี่ยมด้วยความมั่นใจราวกับกุมทุกสิ่งไว้ในกำมือ

"เท่าที่ฉันรู้ ผลิตภัณฑ์ทางเทคโนโลยีของนายล้วนเกี่ยวกับเครื่องจักรกล ต้องใช้ทรัพยากรโลหะมหาศาล"

"ฉันตัดสินใจให้ได้เลยว่า ในแต่ละปีจะจัดสรรทรัพยากรโลหะมูลค่าหนึ่งพันล้านให้นาย ส่วนสวัสดิการอื่นๆ ยังเจรจากันได้อีก"

ทรัพยากรมูลค่าหนึ่งพันล้าน ต่อให้เป็นทูตยุทธ์ทองทั่วไปยังต้องใช้เวลาหาอยู่นานมาก

"หนึ่งพันล้านเหรอ?"

ลู่ชิงเลิกคิ้วขึ้น แอบหัวเราะเยาะในใจ น้องชาย นายล้อเล่นอยู่หรือไง?

สิทธิ์การทำเหมืองของเขาจินเฟิงที่ผู้อาวุโสซูอนุมัติให้ตนเอง แค่ยอดเขารองยอดใดก็ได้ยอดหนึ่ง แต่ละปีก็มีมูลค่าหลายพันล้านแล้ว