บทที่ 110 แขนกลสตรี เพลงทวนบรรลุขั้นสำเร็จ

บทที่ 110 แขนกลสตรี เพลงทวนบรรลุขั้นสำเร็จ

ช่างเป็น... ก้อนเหล็กที่ใหญ่โตอะไรขนาดนี้

ลู่ชิง ไป๋ชิงอี และไป๋เสวี่ยอู่ ทั้งสามคนยืนอ้าปากค้างมองดูภาพตรงหน้า บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

"ลู่ลู่!"

ป้าป้าส่งเสียงร้องอย่างร่าเริง

มันประคองก้อนเหล็กสกัดชีพจรปฐพีที่ยังคงแผ่ไอร้อนกรุ่นขึ้นมาอย่างดีอกดีใจ แล้วก้าวเท้าย่ำหนักๆ เดินมาหาลู่ชิง เขาเดี่ยวสีทองของมันทอประกายระยิบระยับใต้แสงสะท้อนของผลึกแร่ในถ้ำ

"...ขอบใจนะ" ลู่ชิงรับก้อนเหล็กสกัดมาด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ถึงแม้ว่าไททันจะกินโลหะเป็นอาหารและไม่เคยขับถ่าย แต่วิธีการให้ผลผลิตแบบนี้มันชวนให้รู้สึกแปลกประหลาดพิลึกจริงๆ เขาถึงขั้นได้กลิ่นเฉพาะตัวของแร่ที่เพิ่งผ่านการเผาไหม้ด้วยความร้อนสูงลอยแตะจมูก

ชิ้ง ชิ้ง!