0342

⬢⬢⬢

ตอนที่ 342 เมืองศิลา

ขบวนรถค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าสู่เมืองศิลา รอบข้างเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง มีเพียงเสียงเอี๊ยดอ๊าดจากรถตะลุยหิมะที่บดขยี้พื้นหิมะดังก้องอยู่ในถนนอันว่างเปล่า

ตามท้องถนนสามารถพบเห็นศพที่ถูกความเย็นกัดจนแข็งโป๊กได้ทั่วไป ทำให้ผู้คนอดรู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูกสันหลังไม่ได้

ทุกคนในขบวนรถเมื่อเห็นภาพเหล่านี้ใบหน้าต่างเคร่งขรึม บางทีอาจเป็นเพราะอยู่ในฐานเทียนอวี้มานานเกินไป เมื่อได้เห็นภาพความน่าสยดสยองภายนอกจึงทำให้พวกเขาได้สัมผัสถึงความไร้ความปรานีและความโหดร้ายของมหาภัยพิบัติหนาวสุดขั้วอย่างลึกซึ้ง

ในใจของทุกคนอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกทอดถอนใจต่อความเปราะบางของชีวิต ในขณะเดียวกันก็ยิ่งตอกย้ำความมุ่งมั่นที่จะใช้ชีวิตปกป้องผืนแผ่นดินบริสุทธิ์ผืนสุดท้ายของโลกใบนี้ นั่นก็คือฐานเทียนอวี้