0328

⬢⬢⬢

ตอนที่ 328 เฉินอวี้รู้สึกเสียใจงั้นหรือ?

“ทำไมเล่อเล่อยังไม่ออกมาอีก?” เฉียวเมิ่งมีสีหน้ากังวล

“ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก รอให้หิวเดี๋ยวก็รู้เองว่าจะต้องออกมา” หยางเยวี่ยกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

เฉินอวี้ถือชามซุปเนื้อแกะค่อย ๆ ลิ้มรสอย่างช้า ๆ เขาขมวดคิ้วแน่น ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“ฉันไปดูหน่อยดีกว่า” เฉียวเมิ่งรู้สึกไม่สบายใจนัก เธอวางชามและตะเกียบลงแล้ววิ่งเหยาะ ๆ ไปที่หน้าห้องของหลินเล่อเล่อ

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก~” เธอเคาะประตูห้องเบา ๆ “เล่อเล่อ ไปกินข้าวกันเถอะ”

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก~”

…………

ผ่านไปนานพักใหญ่ หลินเล่อเล่อจึงเปิดประตูห้องแง้มออกมาเพียงเล็กน้อยด้วยความระมัดระวัง เธอลดเสียงลงแล้วถามเฉียวเมิ่งว่า “เฉินอวี้ยังอยู่ไหม?”