0257

⬢⬢⬢

ตอนที่ 257 หยางเยวี่ยหวังดีให้ท่อนไม้

หยางเยวี่ยมองเสบียงที่เฉินอวี้ยื่นให้ รวมถึงแววตาที่จริงใจของเขา ทำให้ความรู้สึกในใจของนางซับซ้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“ขอบคุณ” หยางเยวี่ยกล่าวเบา ๆ แม้จะเป็นเพียงคำสั้น ๆ แต่น้ำเสียงที่ได้ยินกลับชัดเจนอย่างยิ่ง

นางรับเสบียงมาแล้วหาโขดหินนั่งลง จากนั้นฉีกซองบิสกิตอัดแท่งแล้วค่อย ๆ ละเลียดกินทีละคำ

ส่วนเฉินอวี้เองก็หาพื้นหินเรียบ ๆ แล้วหยิบบิสกิตขึ้นมากัดเข้าปากไปหนึ่งชิ้น

ทันทีที่เข้าปาก เขาก็ขมวดคิ้วแน่น มันทั้งแข็งทั้งแห้งจนยากจะกลืนลงคอจริง ๆ

เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหยางเยวี่ย เห็นนางกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยราวกับกำลังลิ้มรสอาหารอันโอชะที่หาได้ยากในโลกนี้