0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 ลอบเร้นเข้าตึกสำนักงาน

แม้เฉินอวี้จะไม่ได้ใส่ใจนักเลงปลายแถวอย่างหลิวเหว่ย แต่ครอบครัวของหูทงก็มีเจตนาดีที่มาช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้ เขาจึงกล่าวขอบคุณพวกเขาไป

“พี่หูครับ ได้ยินคุณจางบอกว่าพวกคุณมาเป็นอาสาสมัครที่นี่เหรอครับ?” เฉินอวี้ถาม

“ก็แค่ทำงานทำความสะอาดอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ เท่านั้นแหละ จะว่าอาสาสมัครอะไรก็ไม่ใช่หรอก พวกเราอาศัยอยู่ที่นี่กินฟรีอยู่ฟรี ก็ต้องช่วยออกแรงกันบ้าง” หูทงหัวเราะ “วันหนึ่งทำงานไม่ถึงชั่วโมงเลย น่าละอายใจจริง ๆ!”

เฉินอวี้ฟังแล้วพยักหน้าเล็กน้อยพลางยิ้ม “ที่นี่ถือว่ามีมนุษยธรรมดีนะครับ”