0215

⬢⬢⬢

ตอนที่ 215 สมุนของหนิวซือเค่อ

เหนือทุ่งหิมะกว้างใหญ่ ยามค่ำคืนราวกับน้ำหมึกเข้มข้นที่เกือบจะกลืนกินแสงสว่างไปจนหมดสิ้น มีเพียงแสงดาวที่กะพริบไหวเป็นครั้งคราวส่องทะลุชั้นเมฆลงมา เพื่อนำทางอันเลือนรางให้แก่โลกสีขาวที่ไร้ขอบเขตแห่งนี้

เฉินอวี้และหลินเล่อเล่อไม่ได้รอการสนับสนุนจากกองกำลังหนุน แต่กลับหมอบแนบไปกับพื้น ใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศและความมืดของยามค่ำคืนเป็นเครื่องกำบัง ติดตามหนิวซือเค่อไปอย่างเงียบเชียบ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ทว่าเดินไปได้ประมาณสองถึงสามกิโลเมตร หนิวซือเค่อก็หยุดฝีเท้าลง

เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง ทันใดนั้นร่างของเขาก็วูบหายไปในทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่

หลินเล่อเล่อเห็นดังนั้นก็เบิกตากว้าง “ผู้บังคับบัญชา หนิวซือเค่อหายไปไหนแล้วคะ?”