0155

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 ผู้บัญชาการสูงสุดด้านบรรเทาภัยหนาวเมืองปาชิ่ง

“อ๊าก~” ซุนต้าเปียวแผดเสียงร้องโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวดปางตายในทันที

เฉินอวี้กระชากตัวซุนต้าเปียวขึ้นมาแล้วลากเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ

ส่วนคนที่เหลือซึ่งยังดิ้นรนอยู่บนพื้นนั้น เฉินอวี้ไม่ได้สนใจ ปล่อยให้พวกเขาคร่ำครวญอยู่บนผืนหิมะ

ทว่าในสภาพอากาศเย็นจัดที่เลวร้ายเช่นนี้ ร่างกายของพวกเขาก็ทนไม่ไหวในเวลาอันสั้น เพียงครู่เดียวก็แน่นิ่งไปสนิท

“เลิกครวญครางแถวนี้ได้แล้ว ถ้าส่งเสียงออกมาอีกแม้แต่นิดเดียว ฉันจะส่งแกไปอยู่กับพวกพี่น้องของแกเดี๋ยวนี้แหละ” เฉินอวี้กล่าวกับซุนต้าเปียวด้วยน้ำเสียงที่ไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง