เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 ซุนต้าเปียว
หลังจากรับประทานมื้อค่ำอันหรูหรา ทั้งสามก็ดูภาพยนตร์หายนะสุดคลาสสิกที่เฉินอวี้โหลดไว้ก่อนเกิดมหาภัยพิบัติหนาวสุดขั้วในห้องนั่งเล่นกันอีกรอบ
ภาพบนหน้าจอที่แสดงการอาละวาดของภัยพิบัติสลับกับการต่อสู้ดิ้นรนของมนุษย์ ทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกเชื่อมโยงกับโลกแห่งความเป็นจริงในตอนนี้ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เกล็ดหิมะที่โปรยปรายกระทบหน้าต่างอย่างต่อเนื่องราวกับจะล้อไปกับฉากในภาพยนตร์ ในช่วงเวลามหาภัยพิบัติหนาวสุดขั้วเช่นนี้ กลับให้ความรู้สึกแปลกไปอีกแบบ
เมื่อภาพยนตร์จบลง เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึก ทั้งสามจึงต่างแยกย้ายกันกลับห้องไปพักผ่อน
เฉินอวี้แยกอยู่ห้องหนึ่ง ส่วนเฉียวเมิ่งอีกห้องหนึ่ง หลินเล่อเล่อไม่เต็มใจจะนอนกับเฉียวเมิ่ง เธอจึงเลือกที่จะนอนโซฟาในห้องนั่งเล่นแทน
ตลอดทั้งคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น