0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 สิ่งของบรรเทาภัยพิบัตินี้ พวกเราจะยึดมาดูแลเอง

กิจกรรมการแจกจ่ายเสบียงยังคงดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ แม้ว่าปริมาณที่คนละสองตำลึงจะไม่มากมายนัก แต่อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย ท่ามกลางหิมะหนาวเหน็บเช่นนี้ การมีของกินฟรีให้ประทังชีวิตก็นับว่าโชคดีแล้ว

ในตอนนั้นเอง หญิงวัยกลางคนอายุห้าสิบกว่าปีคนหนึ่งก็เดินตรงมาจากด้านหลังกลุ่มฝูงชน โดยมีชายหญิงวัยกลางคนล้อมรอบอยู่ไม่ห่าง ในมือของพวกเขาสี่คนยังชูป้ายธงเอาไว้ด้วย

“เธอคือเสี่ยวเฉินสินะ ฉันคือเฉียนหัวเยวี่ยจากคณะกรรมการชุมชน เธอเรียกฉันว่าเลขาธิการเฉียนก็ได้” หญิงวัยกลางคนพูดพลางพยายามยืดตัวตรง แม้สายลมหนาวจะเป่าปะทะแก้มจนแดงก่ำและทำให้พูดจาไม่ชัดถ้อยชัดคำ แต่ในน้ำเสียงกลับยังคงแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอาการโกรธเคือง

“หึหึ สวัสดีครับเลขาธิการเฉียน” เฉินอวี้ทักทายด้วยรอยยิ้ม