0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!

“ปัง~” จู่ ๆ เสียงดังกร๊อบก็ดังขึ้นที่จุดชมวิว

ไฟสว่างวาบขึ้น แสงที่แสบตาทำให้เฉินอวี้อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นป้องดวงตา

“ผู้บังคับบัญชาคะ ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ไม่ยอมนอนแล้ววิ่งมาที่นี่ทำไมกันคะ? ตกใจหมดเลย”

หลินเล่อเล่อขยี้ตาที่สะลึมสะลือด้วยความงัวเงีย ท่าทางดูขวัญเสียไม่น้อย

เมื่อครู่นี้เธอถูกเสียงพึมพำปลุกให้ตื่น พอเห็นเงาร่างคนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เธอก็สะดุ้งสุดตัวลุกขึ้นจากโซฟา มือเอื้อมไปตบสวิตช์ควบคุมไฟจนเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

เมื่อเห็นหลินเล่อเล่อในชุดนอนแสนบางเบา เฉินอวี้ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาทันที

เขาไม่คิดเลยว่าหลินเล่อเล่อจะยังนอนอยู่บนโซฟาที่จุดชมวิวแห่งนี้ แต่พอนึกขึ้นได้ เขาก็ดูเหมือนจะยังไม่ได้จัดห้องพักให้เธอจริง ๆ