เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 เขตทหารรักษาการณ์จงหยาง
ไม่นานนักลุงจางก็เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากบ้าน เขาอยู่ในชุดเสื้อคลุมกันหนาวตัวหนา สวมหมวกทหารบนศีรษะ ดูท่าทางกระฉับกระเฉงราวกับกลับไปเป็นคนหนุ่มอีกครั้ง
“ลุงจางคะ รบกวนลุงจริงๆ ค่ะ” เฝิงซินหร่านกล่าวอย่างซาบซึ้ง
“ไม่รบกวนหรอก ผู้บัญชาการเฝิงมีบุญคุณกับลุง เรื่องของเขาคือเรื่องของลุง” ลุงจางโบกมือปฏิเสธเป็นเชิงว่าไม่ต้องใส่ใจ
ทั้งสองขึ้นรถตะลุยหิมะไปอย่างรวดเร็ว คราวนี้เปลี่ยนเป็นลุงจางที่นั่งเบาะข้างคนขับ เพราะเมื่อเทียบกับเฝิงซินหร่านแล้ว เฉินอวี้ไม่ไว้วางใจชายชราที่เพิ่งพบหน้ากันคนนี้มากกว่า
ภายใต้การนำทางของลุงจาง รถตะลุยหิมะข้ามเนินเขาเล็กๆ ไปสองแห่ง เพียงไม่นานสิ่งปลูกสร้างของฐานทัพทหารขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเฉินอวี้และคนอื่นๆ