กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 264 คุณหนูตระกูลฉันมาแล้ว
“เช่นนั้นพรุ่งนี้ฉันตื่นไปส่งนายที่สนามบิน ดีไหม”
เวินสวินยิ้มพลางบีบปลายนิ้วของเธอ นำมาแตะริมฝีปากจุมพิตเบา ๆ หนึ่งที “ไม่ต้องหรอก จะตื่นเช้าขนาดนั้นตามฉันทำไม นอนหลับให้สบายเถอะ” เขาหลับตาลงแล้วทอดถอนใจแผ่วเบา “ตอนนี้เดือนมีนาคม พอถึงเดือนพฤษภาคมก็จะดีขึ้นมากแล้ว ถึงตอนนั้นพอมีเวลาก็จะอยู่เป็นเพื่อนนาย ดีไหม”
สวี่ซิงยู่ปาก ทั้งร่างเอนซบอิงแอบอยู่บนตัวเขา “ก็ได้”
เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดหวังในน้ำเสียงของเธอ เวินสวินก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “รอถึงเดือนพฤษภาคมจะพานายไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์แน่นอน ไปนับปลา ไปดูลิง...”
“นายยังจะพูดอีก ห้ามพูดแล้วนะ!”
สวี่ซิงยื่นมือไปปิดปากเขาไว้ ไม่ยอมให้เขาพูดต่อ
“ได้ ๆ ๆ ไม่พูดแล้ว ไม่ทำให้ที่รักของตระกูลฉันต้องเขินหรอก”
สวี่ซิงโมโหจนกัดเขา
เวินสวินเบี่ยงหลบได้ สองแขนกอดรัดเธอไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอขยับซุกซน