กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 232 นายคงไม่ได้คิดจะพาฉันไปทำเรื่องไม่ดีหรอกนะ?
เมื่อเดินออกมาจากศาล สวี่ซิงก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกยาว ๆ
ยามเงยหน้าขึ้น ถึงพบว่าท้องฟ้าที่มืดครึ้มมาเป็นเวลานานจู่ ๆ ก็มีดวงอาทิตย์โผล่พ้นมาแล้ว
แสงแดดสีทองเจือไออุ่นจาง ๆ สาดส่องทั่วประตูใหญ่ของศาล ช่วยขับให้หิมะสีขาวอันหนาวเหน็บบนพื้นมีประกายอบอุ่นขึ้นมาหลายส่วน
“เวินสวิน มีดวงอาทิตย์ออกแล้ว!”
เธอดีใจอยู่บ้าง จึงสลัดมือของเวินสวินออก แล้ววิ่งเหยาะ ๆ ตรงไปยังใจกลางลานกว้าง
แสงแดดตกกระทบลงบนร่างของเธอ นำพาอุณหภูมิที่ชวนให้หลงใหลมาด้วย ส่องกระทบขนอ่อนบนใบหน้าของเธอจนเห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง
คงไม่มีช่วงเวลาใดที่จะทำให้คนเราสบายใจได้มากไปกว่าการชนะคดีความ แล้วยังได้รับแสงแดดในวันฤดูหนาวมาอีกระลอกหนึ่ง