ตอนที่ 230 เธอเป็นบ้าหรือฉันเป็นบ้ากันแน่?

ตอนที่ 230 เธอเป็นบ้าหรือฉันเป็นบ้ากันแน่?

ต้องยอมรับว่า สรุปได้ตรงประเด็นและเฉียบคมอย่างยิ่ง

แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะเถียงกลับไปสักสองประโยค “ฉันน่าสงสารตรงไหนกัน”

“เธอไม่น่าสงสารมั้ง แล้วใครกันล่ะที่พอโฮกเสียงดังขึ้นมาหน่อยก็ตกใจร้องไห้แล้ว ร้องไห้ยังไม่พอ ยังมาเล่นแง่อารมณ์เสียใส่อีก ต้องให้เหล่าจื่อคอยตามง้ออยู่เรื่อย…”

“พอแล้ว ๆ นายอย่าพูดอีกเลย” สวี่ซิงรีบขัดจังหวะเขา เปลี่ยนมาโยนความผิดใส่หัวเขาทันที “เช่นนั้นไม่ใช่เพราะนายดุเกินไปหรอกเหรอ ท่าทางราวกับจะกินเลือดกินเนื้อคน อยู่ด้วยกันกับนายทุกวัน ใครจะไม่กลัวบ้างล่ะ”

เธอนึกถึงช่วงเวลาที่เพิ่งได้พบกับเขาใหม่ ๆ เพราะความประหม่า เพราะความต่ำต้อยด้อยค่า เพราะความหวาดกลัว จึงต้องร้องไห้น้ำตานองหน้าอยู่ตลอดทั้งวัน