ตอนที่ 226 เขาโหยหาเธอมาเนิ่นนานเกินไป

ตอนที่ 226 เขาโหยหาเธอมาเนิ่นนานเกินไป

เวินสวินมองตรงมาที่เธอโดยไม่เอ่ยคำใด มีเพียงดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นที่ราวกับก้อนหิน แข็งกร้าวและเย็นเยียบ

เธอเตรียมใช้ลูกไม้อดีตอีกคราด้วยการจุมพิตเขาอีกครั้ง ทว่ากลับถูกเวินสวินเอียงศีรษะหลบพ้นไป

จุมพิตจึงตกลงบนเสี้ยวหน้าคมสันของเขา

“อย่ามาทำเป็นออดอ้อนบัดซบ!” น้ำเสียงของชายหนุ่มแหบพร่าเล็กน้อย ทว่ายังคงเย็นชาอย่างยิ่ง “พอทำผิดทีไรก็ใช้ไม้นี้ ยังใช้ไม่พออีกหรือไง?!”

สวี่ซิงเลื่อนแขนทั้งสองไปด้านหลัง โอบรอบลำคอของเขา เกยคางไว้บนไหล่ของเขา ริมฝีปากนุ่มนวลคลอเคลียข้างลำคอที่มีเส้นเลือดปูดโปนของเขาอย่างแผ่วเบา

“ใช้กับคุณได้ผลก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ”

เธอเริ่มทำตัวดื้อรั้น ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดลำคอของเขา รู้สึกคันยุบยิบ

เวินสวินยิ่งหลบเธอก็ยิ่งตามไปติด ๆ ปลุกเร้าจนกล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างของเขาเกร็งแน่นปูดโปน