กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 219 ชื่อผู้โทรเข้า: พี่เวินสวิน
ในคอมเมนต์กำลังถามว่าใช่แฟนหรือเปล่า
สวี่ซิงไม่ได้หลบเลี่ยง พยักหน้ายอมรับ “เป็นแฟนที่ยอดเยี่ยมมาก ๆ เลย” เธอเอียงคอคิดครู่หนึ่ง สีหน้าเบิกบานใจ “ดวงอาทิตย์บนภูเขาคุนหลุนยังไม่เจิดจ้าเท่าเขา สายลมในฤดูใบไม้ผลิยังไม่อ่อนโยนเท่าเขาเลย”
แววตาของเด็กสาวอ่อนโยน คิ้วและดวงตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม ความรักและความเสน่หาในแววตาราวกับสายลมฤดูร้อนที่พัดผ่านทุ่งกว้าง ทั้งเร่าร้อนและลึกซึ้ง
เป็นท่าทางของคนที่รักใครสักคนอย่างหมดหัวใจ
มีเพียงชาวเน็ตที่อยู่อีกฟากของสายอินเทอร์เน็ตที่สับสนงุนงง
พวกเขาใช่ว่าจะไม่เคยเห็นเวินสวิน ท่าทางดุดันเหมือนพร้อมจะไปลุยตีรันฟันแทงได้ทุกเมื่อแบบนั้นจะไปเฉียดใกล้คำว่าอ่อนโยนได้ยังไง แม้จะสวมสูท ผูกเนกไท เต็มไปด้วยความสูงส่ง ชาวเน็ตก็คิดได้แค่ภาพพี่ใหญ่แก๊งมาเฟียเท่านั้น…
ท่าทางแบบนั้น ช่างห่างไกลจากสองคำว่าอ่อนโยนราวฟ้ากับเหว