ตอนที่ 213 เด็กดี ฉันจะรีบกลับไปแล้ว

ตอนที่ 213 เด็กดี ฉันจะรีบกลับไปแล้ว

เธอค่อย ๆ ยืนขึ้น มองดูซากความยุ่งเหยิงเต็มพื้น ปลายจมูกรู้สึกแสบร้อนอย่างรุนแรง

เบ้าตาไม่อาจกักเก็บหยาดน้ำตาอันชื้นแฉะไว้ได้อีกต่อไป เม็ดน้ำตาขนาดใหญ่จึงร่วงเผาะลงมาตามเปลือกตา

ขนตายาวหลุบต่ำ เปลือกตาบางทาบลงมาราวกับม่านภาพยนตร์ น้ำตาถูกบีบเค้น พากันไหลรินลงมาตามแก้มไม่ขาดสาย

สวี่ซิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ยาวหนึ่งครั้ง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครา ความเศร้าโศกและเคว้งคว้างเมื่อครู่พลันมลายสิ้น แทนที่ด้วยความกระจ่างชัดและเดือดดาลอันไร้ขอบเขต

กำปั้นที่ทอดอยู่ข้างกายกำแน่น เธอหันตัวเดินตรงไปยังตัวการก่อเรื่อง