กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 208 พี่ชายก็คิดถึงเธอ
ขอบตาของเธอร้อนผ่าวจนแดงก่ำ มีม่านน้ำตาบาง ๆ เอ่อคลอขึ้นมา
“ตอนที่เขาหักขาฉัน อยากจะควักหัวใจดวงนี้ของฉัน ทำไมไม่คิดบ้างว่าฉันก็เจ็บเป็น ฉันก็ตายเป็น ตอนที่ฉันอ้อนวอนขอให้เขาปล่อยฉันไป เขาพูดว่ายังไง นี่มันคือชะตากรรมของฉันงั้นเหรอ”
“เธอไม่คิดว่ามันน่าขันบ้างเหรอ ตอนนี้เขาป่วย กำลังจะตาย กลับให้ฉันไปเยี่ยมเขา ไปดูเขาทำไม” น้ำเสียงของเธอแหลมสูงขึ้นมา ในดวงตาสีแดงก่ำเต็มไปด้วยความเคียดแค้นอย่างท่วมท้น ความอ่อนโยนผุดหนามแหลมคมขึ้นมา กรีดลึกลงบนหัวใจคน “ไปดูว่าเขาจะหมดลมหายใจต่อหน้าฉันยังไง ไปดูว่าเขาจะตายยังไงน่ะเหรอ”
“ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็ดีสิ ฉันจะไปดู เขายิ่งตายทรมานเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งดีใจเท่านั้น”