ตอนที่ 200 เช่นนั้นฉันก็เป็นห่วงนายไม่ใช่หรือไง

ตอนที่ 200 เช่นนั้นฉันก็เป็นห่วงนายไม่ใช่หรือไง

หลังจากออกมาจากร้านปิ้งย่าง ท้องฟ้าก็มืดค่อนข้างมากแล้ว หิมะโปรยปรายลงมาอย่างหนาตา มันไม่ใช่เกล็ดหิมะผลึกน้ำแข็งทีละแผ่น ๆ แต่เป็นก้อนหิมะจับตัวเป็นก้อนกลมเหมือนปุยฝ้าย

เวินสวินมองหิมะตกหนักที่ปลิวว่อน พลางขมวดคิ้ว

สวี่ซิงเดินตามหลังเขา พอเพิ่งก้าวออกมา ก็ถูกเขาใช้มือกดศีรษะดันกลับเข้าไปอีกครั้ง “ข้างนอกหนาว รออีกสักพักค่อยออกมา” พูดจบ เขาก็หันหลังเดินไปด้านข้าง ไม่นานก็หายลับไปจากสายตาของสวี่ซิง

เมื่อมองประตูร้านที่ถูกเขาปิดลง สวี่ซิงก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในหัว

ตอนนี้หนาว แล้วรออีกสักพักจะไม่หนาวหรือไง

ซ่งเจี๋ยและจูฮุ่ยฮุ่ยต่างรูดซิปเสื้อขนเป็ดตัวหนาขึ้นจนสุด พวกเธอพันผ้าพันคอเหมือนกับสวี่ซิง และซุกใบหน้าไปเกือบครึ่งลงในผ้าพันคอ