ตอนที่ 193 เขาเรียกฉันว่าองค์หญิงน้อยแน่ะ

ตอนที่ 193 เขาเรียกฉันว่าองค์หญิงน้อยแน่ะ

กลางคืน เวินสวินยังคงนอนพักที่ห้อง 402

การได้นอนลงบนเตียงของเธออีกครั้ง ความรู้สึกดูเหมือนจะแตกต่างไปจากทุกครั้งที่ผ่านมา

รู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ

ทั่วทั้งเครื่องนอนอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานเฉพาะตัวของเธอ เขาเดาว่าคงเป็นโลชั่นทาผิว ช่างเหมือนกับตัวเธอ อวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุน เยว่เลี่ยงถูกเธอเอาไปแล้ว เธอบอกว่าถ้าไม่ได้กอดมันจะนอนไม่หลับ

ในห้องปิดไฟแล้ว แสงไฟถนนด้านนอกส่องลอดหน้าต่างเข้ามา ทิ้งประกายสีเหลืองนวลไว้บนโต๊ะหนังสือ ด้านบนวางของขวัญวันเกิดอายุสิบแปดปีที่เขามอบให้เธอ เป็นดาวดวงเล็กที่ห้อยอยู่กลางอากาศ

เขามองไปมองมา ก็อดใจไม่ไหวหยิบขึ้นมาถ่ายรูปหนึ่งใบ แล้วโพสต์ลงหน้าโมเมนต์อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

[ในสวนของฉัน ปลูกดวงดาวไว้จนเต็ม]