กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 163 ชั่วชีวิตนี้เธอไม่เคยเจอเรื่องตื่นเต้นเร้าใจขนาดนี้มาก่อน
จุดนัดส่งของอยู่ค่อนข้างไกลจากหมู่บ้าน อีกทั้งจุดที่เปิดฉากยิงกันก็อยู่ในหุบเขา ซ้ำยังมีเสียงสายน้ำไหลซ่าช่วยกลบไว้ เสียงปืนจึงคล้ายถูกขังไว้ภายในซอกหุบเขา ไม่ได้ยินแว่วมาถึงในหมู่บ้านแม้แต่น้อย
คนที่คอยเฝ้าสวี่ซิงยังคงอยู่ด้านนอก ดูเหมือนจะง่วงงุนเต็มที จึงมีเสียงเร่งเร้าลอยมาตลอดเวลา “อย่าเพิ่งหลับ ตื่นก่อน”
เสียงตบแก้มดังขึ้นไม่ขาดสาย “เชี่ย จะต้องเฝ้าไปถึงเมื่อไหร่กันวะ ผู้หญิงอ่อนแอกะปวกกะเปียกคนเดียว มีอะไรให้ต้องเฝ้ากันนักหนา ล็อกไว้ข้างในเฉย ๆ ก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”
อีกคนแม้จะเห็นพ้องด้วยไม่น้อย ทว่ายังคงเอ่ยว่า “เอาเถอะ พูดให้น้อยหน่อย รอฟ้าสว่าง หัวหน้ากลับมาก็สบายแล้ว”