กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 150 บทสรุป เรื่องที่เสียดายที่สุด……
กินเลี้ยงไปได้ครึ่งทาง ศาสตราจารย์เหลียงกับนักธรณีวิทยารุ่นเก่าอีกหลายคนเริ่มทนไม่ไหว จึงกลับเข้าห้องไปพักผ่อนก่อน
เหลือเพียงพวกผู้เยาว์ที่ยังคงดื่มสุรา พูดคุย และเล่นเกมกันอยู่ในลานเรือน
สวี่ซิงตัดใจจากเวินสวินไม่ลง จึงไม่ได้แยกตัวออกไป และร่วมเล่นเกมกับพวกเขา
เป็นเกมพูดความจริงหรือรับคำท้าที่แสนน่าเบื่อ
อวี้หนิงโดนเข้า เขาหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ “เอาสิ ถามมาเลย”
ระหว่างที่ทุกคนกำลังปรึกษากันว่าจะถามคำถามอะไร เสียงหัวเราะหยอกล้อสายหนึ่งก็แทรกเข้ามา “ฉันอยากถามว่า ถ้าสร้างสะพานที่นี่เสร็จจริง ๆ จะมีคนข้ามมาเยอะไหม ถ้าขับรถเหนื่อยแล้ว จะแวะพักค้างคืนที่นี่กันหรือเปล่า”
ปกติถามได้ครั้งละหนึ่งคำถาม ลู่เหยียนกลับถามไปสองข้อ ทว่าก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร