เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 116 เบียดเข้าสู่อ้อมอกของเวินสวิน
“เพราะเฮ่อหลิงต้องคลอดซิงซิง เลยต้องพักการเรียนไปหนึ่งปี ตลอดหนึ่งปีนั้นแกทำอะไรลงไปบ้างล่ะ หา” จางอิ่งชี้นิ้วใส่สวี่จื้อชู ทั้งตัวสั่นเทิ้ม กัดฟันเค้นเสียงทีละคำ “ตอนนั้นแกกำลังระเริงรักกับชู้รักอย่างดูดดื่ม ถึงขั้นพาคนกลับไปที่ห้องเช่าของเฮ่อหลิง สวี่จื้อชู แกคงไม่ลืมสินะว่าบ่ายวันนั้นฉันกับเฮ่อหลิงจับแกกับเธอจิ้งจอกแซ่หลิ่วได้คาหนังคาเขาบนเตียงยังไง”
ใบหน้าของสวี่จื้อชูบิดเบี้ยว ตวาดลั่นด้วยความโกรธ “หุบปากไปเลยนะโว้ย เรื่องของฉันมันกงการอะไรให้แกมาแส่ไม่ทราบ”
จางอิ่งผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด ดูเหมือนจะรู้สึกว่าโทสะที่สะกดกลั้นไว้ในอกมานานสิบกว่าปีนี้ ในที่สุดก็ได้ระบายออกไปบ้างแล้ว
เธอหันไปมองสวี่ซิงที่กำลังยืนเหม่อลอยอยู่บ้าง คาดว่าเด็กคนนี้คงจินตนาการถึงฉากตอนที่สวี่จื้อชูถูกจับได้คาหนังคาเขาในตอนนั้นขึ้นมา ใบหน้าจึงดูซีดเผือดไปเล็กน้อย