กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 100 เวินสวิน ฉันชอบนาย ชอบมากจริง ๆ ชอบมากเหลือเกิน
ฤดูหนาวชื้นแฉะ หิมะเพิ่งหยุดตก ในอากาศอบอวลไปด้วยละอองน้ำอันชุ่มฉ่ำ
บนเสื้อโค้ตตัวยาวของเวินสวินก็เกาะกุมด้วยละอองน้ำชื้นแฉะ ปะปนกับสายลมหนาวเหน็บเสียดแทง เกิดเป็นกลิ่นหอมเย็นยะเยือกชนิดหนึ่ง
หิมะบนท้องฟ้าโปรยปรายลงมาอีกระลอก ร่อนละล่องลอยเคว้ง
สวี่ซิงยื่นมือออกไปรองรับ จนทำให้ชายหนุ่มเอ็ดใส่เสียงดัง “เกาะดี ๆ อย่าขยับซี้ซั้วสิวะ?!”
ด้านข้างมีคู่รักวัยรุ่นเดินผ่านไป หญิงสาวคล้องแขนชายหนุ่มพลางกระซิบเสียงเบา “ที่รัก ผู้ชายคนนั้นดุจังเลย วันหลังเธอห้ามดุฉันแบบนี้เด็ดขาดนะ”
ชายหนุ่มจุมพิตกระหม่อมของหญิงสาว “วางใจเถอะ ผู้ชายที่ดุแฟนล้วนไม่ใช่คนดีทั้งนั้น ฉันไม่มีทางดุที่รักหรอก”