ตอนที่ 92 ไม่มีเขาแล้ว เธอจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร?

ตอนที่ 92 ไม่มีเขาแล้ว เธอจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร?

สวี่ซิงพอจะรู้ว่า กลุ่มก๊วนเล็ก ๆ ในสตูดิโอศิลปะไม่ชอบเธอ

แม้ฉือซิ่วมักจะอยากพาเธอไปด้วยเสมอ แต่เธอมักจะรู้สึกอึดอัด ทั้งยังทำให้พวกหล่อนกร่อยได้ง่าย เธอรู้ว่าตนเองเข้ากับพวกหล่อนไม่ได้ กินข้าวเสร็จจึงบอกลาพวกหล่อนแล้วกลับโรงแรมคนเดียว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะภาพลวงตาของเธอหรือไม่ รู้สึกอยู่ตลอดว่าเจียงตูหนาวกว่าตานหลี่เล็กน้อย

ลมหนาวพัดกรีดลงบนใบหน้า ราวกับดาบน้ำแข็ง พัดเสียจนข้างแก้มแสบปวด

สวี่ซิงหดคอลง ซุกใบหน้าไปเกือบครึ่งลงในผ้าพันคอ

ผ้าพันคอคือผืนที่เวินสวินซื้อให้เธอ เป็นผ้าขนแกะเลียนแบบ อบอุ่นมาก ก่อนออกจากประตู เขาก็เป็นคนช่วยพันให้เธอ รู้สึกเหมือนบนผ้าพันคอยังคงมีอุณหภูมิจากฝ่ามือเขา

สวี่ซิงเงยหน้า ฤดูหนาวของเจียงตูมืดสลัว หมอกหนามาก มองไม่เห็นท้องฟ้า มองไม่เห็นชั้นเมฆ โลกทั้งใบล้วนเป็นสีขาวเทา