เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 82 นิ้วโป้งลูบไล้ริมฝีปากเธอเบา ๆ
น้ำตาของสวี่ซิงที่เพิ่งหยุดไหลไป กลับเอ่อล้นทะลักลงมาอีกระลอกราวกับเขื่อนแตกเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของเวินสวิน
หยางไต้พูดไม่ผิดจริง ๆ เขาแอบมีใจให้สาวผมสั้นคนนั้นเข้าแล้ว
ไม่อย่างนั้นทำไมถึงต้องบากหน้ามาขอร้องเธอ วานให้เธอวาดภาพเหมือนให้ด้วยล่ะ ถ้ามีเวลาว่างขนาดนั้น ทำไมไม่ไปติดกล้องวงจรปิดส่องถ่ายอีกฝ่ายตรง ๆ เลยเล่า
ในใจสวี่ซิงทั้งเปรี้ยวปร่าและขมขื่น อึดอัดจนแทบทนไม่ไหว เธอสะอึกสะอื้นพลางหันหลังขวับ ทิ้งแผ่นหลังอันเย็นชาไว้ให้เวินสวิน
เวินสวิน “???”
เป็นอะไรไปอีกเนี่ย เมื่อกี้ก็เพิ่งจะโอ๋จนดีขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ
ในขณะที่เขากำลังคิดไม่ตกอยู่นั้น ก็มีกระดาษแผ่นหนึ่งยื่นมาจากด้านหน้า แต่ยังไม่ทันรอให้เขายื่นมือไปรับ มันก็ถูกปาลงบนพื้นทันที