ตอนที่ 72 ความคันยุบยิบนั้นแล่นผ่านฝ่ามือไปถึงหัวใจ ชวนให้รู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย

ตอนที่ 72 ความคันยุบยิบนั้นแล่นผ่านฝ่ามือไปถึงหัวใจ ชวนให้รู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย

สวี่ซิงสะดุ้ง ตกใจจนรีบลบข้อความที่เพิ่งพิมพ์ไปทิ้ง พอหันหัวกลับไปก็เห็นเวินสวินเดินมาทางนี้จริง ๆ

เธอเหลือบมองเขาแวบหนึ่งอย่างไร้ความรู้สึก แล้วหันกลับไปวาดรูปของตัวเองต่อ

ฝีเท้าที่ก้าวไปข้างหน้าของเวินสวินชะงักลง เขาหัวเราะออกมาอย่างจนใจเล็กน้อย ดูท่าคงจะทำให้คนโกรธจริง ๆ เสียแล้ว

เขาทำหน้าหนาเดินเข้าไปหา ยืนอยู่ข้างกายสวี่ซิง “ทำไมไม่ไปเล่นกับพวกล่ะ”

สวี่ซิงไม่ได้เงยหน้าขึ้นเลย ใช้แท่งถ่านตวัดเขียนข้อความอย่างรวดเร็ว: [ยุ่งอะไรด้วย!]

เวินสวินชะงักไป หัวเราะเยาะในลำคอแล้วนั่งยอง ๆ ลง มองเธอด้วยสีหน้าเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “ทำไม ดุเธอสองคำก็โกรธแล้วเหรอ เช่นนั้นต่อไปเธอคงต้องโมโหตายแน่”

น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววหยอกล้อ ลอยเข้าสู่รูหู ยั่วเย้าจนทำให้คนคันยุบยิบในใจ