ตอนที่ 64 ที่แท้การชอบใครสักคนก็เป็นเช่นนี้

ตอนที่ 64 ที่แท้การชอบใครสักคนก็เป็นเช่นนี้

พอกลับมาถึงห้องเรียน สวี่ซิงถึงเปิดดูข้อความที่เวินสวินส่งมาให้เธอ

เวินสวิน: [คัดค้านไม่เป็นผล! เธอจะไปเหมือนกับพวกเจ้าหนูบ้านั่นได้ยังไง? กระเพาะอาหารของพวกนั้นน่ะกินเศษอาหารลวก ๆ สักสองมื้อก็อยู่รอดได้แล้ว เธอลองก้มดูรูปร่างตัวเองซิ ตกลงเธอไปกินโรงอาหารหรือโรงอาหารกินเธอกันแน่? อีกอย่าง ใครบอกว่าอายุสิบแปดแล้วจะสูงขึ้นไม่ได้อีก? เหล่าจื่อตอนสิบแปดยังสูงขึ้นมาตั้งห้าเซ็นต์!]

สวี่ซิงนอนฟุบบนโต๊ะ เอียงหน้ามองโทรศัพท์มือถือ

แค่ตัวหนังสือสั้น ๆ ไม่กี่บรรทัด เธอก็จินตนาการออกเลยว่าคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตอนพิมพ์ต้องกำลังขมวดคิ้ว และทำหน้าตาไม่สบอารมณ์อยู่แน่ ๆ

สีหน้าที่ถูกเธอทำให้โมโหจนอยากจะด่าแต่ก็ด่าไม่ถึงนั่น ทำให้เธอแอบลำพองใจได้พักใหญ่ ๆ

ทว่า ทำไมถึงได้ชอบขึ้นมาได้ล่ะ?