กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 53 กอด อ้อน
การไม่ได้นอนหนึ่งวันหนึ่งคืน สำหรับเวินสวินแล้วไม่นับเป็นอะไรเลย
ทว่าความเหนื่อยล้าทางจิตวิญญาณทำให้เขาค่อนข้างอ่อนเพลีย พอกลับไปอาบน้ำเพิ่งจะล้มตัวลงนอน ก็ฝันสะลึมสะลือขึ้นมาเรื่องหนึ่ง
ความฝันก็สะเปะสะปะมั่วซั่วไปหมด เดี๋ยวเป็นภูเขาหิมะ เดี๋ยวเป็นป่าทึบ ไม่เร่งเดินทางพันลี้ ก็ซุ่มหมอบอยู่เหมือนคนตาย ท่ามกลางห่ากระสุนดงปืน มีสหายข้างกายล้มลงไม่ขาดสาย เบาสุดก็บาดเจ็บ หนักสุดก็ถึงแก่ความตาย
จากนั้นก็มีคนตะโกนลั่นขึ้นมากะทันหัน “เวินสวิน พวกเขาตายกันหมดแล้ว แกดีใจไหมล่ะ ตายกันหมดแล้ว ตายเพราะแกทั้งนั้น แกสมควรแล้ว”