ตอนที่ 41 หายตัวไป

ตอนที่ 41 หายตัวไป

คาบเรียนช่วงบ่าย อาจารย์เหรินที่สอนวิชาภูมิศาสตร์พบว่าที่นั่งของสวี่ซิงว่างเปล่า จึงเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่งว่าเธอไปไหนแล้ว

โจวย่าตอบอย่างไม่ใส่ใจ “เหมือนจะขอลาหยุดกลับบ้านนะ ตอนเล่นเน็ตอยู่ที่ร้านเน็ตเหลือบไปเห็นพอดี เดินกะเผลก ๆ มุ่งหน้ากลับบ้านอยู่เลย”

กู้เสี่ยวสุ่ยก็เอ่ยรับตาม “ใช่ ฉันก็เห็นเหมือนกัน”

อวี๋เยี่ยนขมวดคิ้ว ไม่ค่อยอยากจะเชื่อคำพูดของโจวย่าเท่าไร ทว่าเมื่อเช้าจิตวิญญาณของสวี่ซิงดูไม่ค่อยดีจริง ๆ มักจะเซื่องซึมอยู่ตลอด การขอลาหยุดกลับบ้านจึงพอฟังขึ้นอยู่บ้าง

เพื่อนนักเรียนที่พักกลางวันอยู่ในห้องเรียนเมื่อครู่นึกถึงแผ่นหลังตอนสวี่ซิงเดินจากไปได้ จึงเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่ง “เช่นนั้นก็น่าจะใช่ ตอนเที่ยงฉันเห็นเธอเดินออกไปอยู่”

อาจารย์เหรินไม่ได้คิดอะไรมากเช่นกัน อย่างไรเสียสวี่ซิงก็เป็นเด็กดีมาก ไม่โดดเรียนโดยไม่มีเหตุผลอยู่แล้ว