เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 36 ชาตินี้คงไม่อาจได้พบเขาคนที่สองอีกแล้ว
เขาก็ใช่ว่าจะไม่เคยสักให้เด็กผู้หญิงเสียหน่อย อย่างไรนี่ก็เป็นงานของเขา
เธอนึกถึงตอนที่ก้าวเข้าไปในร้านสักครั้งแรก แล้วได้ยินเด็กผู้หญิงคนนั้นเอ่ยเสียงออดอ้อนว่า “พี่สวิน ฉันอยากสักตรงนี้ บนหน้าอก”
สวี่ซิงเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจคล้ายถูกลูกแมวใช้กรงเล็บข่วนเบา ๆ หนึ่งที ไม่เจ็บ ทว่ากลับมีความรู้สึกอึดอัดไม่สบายใจอยู่ระลอกหนึ่ง
เธอนั่งเหม่ออยู่หน้าหน้าต่าง ภายในห้องมีเพียงเสียง “หึ่ง ๆ” ที่ดังมาจากใบพัดเครื่องปรับอากาศเท่านั้น
“ซิงซิง” จู่ ๆ หยางผิงผิงก็เปิดประตูเข้ามา “แตงโมที่ยายแช่เย็นไว้เมื่อเช้า กินตอนนี้กำลังชื่นใจเลย ข้างนอกร้อนใช่ไหม กินคลายร้อนสักหน่อยเถอะ”
หัวไหล่ของสวี่ซิงสะดุ้งไหวอย่างแรง ครั้นได้สติกลับมาก็พบว่าโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งเปิดเครื่องไปเมื่อครู่ ดับไปอีกแล้ว