เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 32 เด็กสาวบ้านเขา ก็ต้องให้เขาเป็นคนปกป้องเองเท่านั้นแหละ
ในโรงอาหาร
จ้าวชิงชิง กู้เสี่ยวสุ่ย และโจวย่านั่งอยู่ด้วยกัน
โต๊ะรอบ ๆ ตัวพวกเธอว่างเปล่า กู้เสี่ยวสุ่ยเอาช้อนเขี่ยข้าวในถาดอาหารไปมาอย่างเอื่อยเฉื่อย “ผู้ชายตัวโตเป็นบ้าเป็นหลังมาถือสากับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง อะไรกันนักหนา!”
โจวย่าเองก็ขุ่นเคืองไม่แพ้กัน “ยังมาหาว่าพาเธอเสียคนอีก น่าสะอิดสะเอียนจริง ๆ คิดว่าเธอเป็นใครกัน?!”
“พอเถอะ เลิกพูดได้แล้ว” จ้าวชิงชิงตบตะเกียบลงบนโต๊ะเสียงดังฉาด “เขาอยากจะปกป้องหล่อนนัก ฉันนี่แหละจะไม่ยอมให้เขาสมหวัง! แค่คนพิการ มีสิทธิ์อะไรมาแย่งกับฉัน!”
กู้เสี่ยวสุ่ยเอียงคอยิ้มร่า “ทำไม มีแผนแล้วเหรอ?”
“มีแผนแล้วจะทำไมล่ะ” โจวย่าเท้าคาง คีบกะหล่ำดอกเข้าปากคำหนึ่ง พลางเอ่ยอย่างอู้อี้ “เห็นไปรับไปส่งที่โรงเรียนทุกวัน ตอนเที่ยงยังเอาข้าวมาส่งให้อีก แค่ช่วงพักสิบกว่านาทีระหว่างคาบ จะไปทำอะไรได้?”