ตอนที่ 200 งั้นผมจะเบามือหน่อย

ตอนที่ 200 งั้นผมจะเบามือหน่อย

หลังจากผ่านพ้นวันทำบุญครบรอบเจ็ดวันของยายใบ้ ม่านซุ่ยจึงค่อยกลับมาทำงานที่โรงหมักซอส

นางซูบผอมลงไปรอบหนึ่ง คางแหลมขึ้น เบ้าตาลึกขึ้น ทว่าแผ่นหลังกลับเหยียดตรงยิ่งกว่าใครๆ

สิ่งแรกที่นางทำเมื่อมาถึงโรงงาน คือสั่งให้ม่านเฉียวหอบสมุดบัญชีคำสั่งซื้อที่คั่งค้างและบัญชีวัตถุดิบทั้งหมดมาวางบนโต๊ะ เพื่อตรวจทานทีละรายการ

กู้ชิงเย่ว์เป็นห่วงนาง จึงขอลาหยุดงานหนึ่งวันเพื่อมาคอยดูแลอยู่ข้างๆ

นางไม่ได้ขับไล่เขา เพียงบอกให้เขาช่วยยกพริกแห้งชุดใหม่เข้าไปเก็บในโกดัง และบอกให้ลุงหลิวคัดลอกใบรายการสินค้ามาให้นางหนึ่งชุด

ตัวนางเองนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงาน นั่งตรวจดูเอกสารอยู่เกือบทั้งวัน ระหว่างนั้นได้ดื่มเพียงน้ำต้มข้าวที่กู้ชิงเย่ว์ยกเข้ามาให้เพียงสองอึกเท่านั้น

คนแรกที่แวะเวียนมาหาคือเถ้าแก่ไช่

เขาเอ่ยเรียกผู้อำนวยการม่าน น้ำเสียงแผ่วเบากว่าปกติมาก "ฉันได้ยินว่า... ยายใบ้จากไปแล้ว ขอแสดงความเสียใจด้วยนะ"

ม่านซุ่ยพยักหน้ารับ ไม่ได้เอ่ยอะไร