ตอนที่ 187 ไม่เล่นตุกติก

ตอนที่ 187 ไม่เล่นตุกติก

เฉียนปั้นเฉิงยืนอยู่หน้าคูหาครู่ใหญ่ ไม่ได้แตะต้องของชิม เพียงใช้นิ้วเคาะขอบโต๊ะเบาๆ

เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก "คราวก่อนร้านของไช่เหล่าซื่อในตัวอำเภอ ก็คือพวกคุณส่งของให้สินะ"

เขาพูดจาไม่ช้าไม่เร็ว น้ำเสียงไม่ดัง ทว่าลูกค้าหลายคนที่กำลังมุงอยู่หน้าคูหาต่างได้ยินกันถ้วนหน้า

ม่านซุ่ยเดินอ้อมออกมาจากหลังโต๊ะ ก้าวไปยืนประจันหน้ากับเขา ยิ้มรับอย่างไม่นอบน้อมและไม่เย่อหยิ่ง "สวัสดีค่ะผู้อำนวยการเฉียน พวกเราคือโรงหมักซอสม่านเซียงจากตำบลหลิวหลิน เถ้าแก่ไช่รับสินค้าของเราไปขายหลายรุ่นจริงๆ นั่นแหละค่ะ ทำไมหรือคะ ผู้อำนวยการเฉียนก็แวะมาให้คำชี้แนะกับเราด้วยหรือ"

นางจงใจเน้นคำว่า 'ด้วย' เบาๆ