ตอนที่ 183 มาขอข้าวกินหรือเปล่า

ตอนที่ 183 มาขอข้าวกินหรือเปล่า

หน้าร้านไม่ได้ใหญ่โตนัก ทว่ารูปทรงสี่เหลี่ยมได้สัดส่วนดี

ความลึกไม่มากนัก แต่หน้ากว้างเพียงพอสำหรับการใช้งาน ผนังสองฝั่งสามารถตีชั้นวางของได้สองแถว ตรงกลางวางเคาน์เตอร์ ส่วนหน้าร้านยังเหลือพื้นที่พอจะตั้งแผงชิมสินค้าได้อย่างสบายๆ

ในห้องยังไม่ได้ทาสี ผิวปูนร่อนหลุดจนเห็นเนื้ออิฐดิบสีเทา หลอดไฟสองดวงบนเพดานเหลือสว่างอยู่แค่ดวงเดียว

ทว่าหน้าต่างกลับมีหลายบาน ด้านหน้าเป็นหน้าต่างบานใหญ่ ผนังด้านหลังยังมีช่องระบายอากาศเล็กๆ อีกช่องหนึ่ง แสงสว่างส่องถึงและระบายอากาศได้ดี

ที่สำคัญที่สุดคือทำเล เดินออกจากปากตรอกก็คือประตูใหญ่ของสหกรณ์ คนทั้งตำบลจะมาซื้อของล้วนต้องเดินผ่านตรงนี้ทั้งนั้น

ม่านซุ่ยยืนอยู่หน้าประตูมองออกไปทางปากตรอก แลเห็นผู้คนเดินขวักไขว่บนท้องถนนได้อย่างแจ่มชัด

"ที่ตรงนี้ใช้ได้เลยค่ะ"