ตอนที่ 161 แทบจะกลืนหนังสือลงท้อง

ตอนที่ 161 แทบจะกลืนหนังสือลงท้อง

“ฉันก็นึกว่าเขาจะเอาเรื่องนี้มาเป็นประเด็น ตบโต๊ะด่ากราดอะไรทำนองนั้นเสียอีก ที่ไหนได้ เขากลับพูดแค่ประโยคเดียวว่า ถ้าสินค้าล็อตนี้ช่วยผลักดันให้ยี่ห้อม่านเซียงตีตลาดเข้าตัวอำเภอได้ ก็ถือว่าช่วยกู้หน้าให้พวกคนทำซอสในตำบลของเรา”

เถ้าแก่ชิวเอ่ยจบก็พยักหน้าให้ม่านซุ่ย ก่อนจะเปิดประตูเดินจากไป

ม่านซุ่ยยืนอยู่ริมหน้าต่าง ทอดสายตามองแผ่นหลังของเถ้าแก่ชิวที่ค่อยๆ ก้าวพ้นประตูโรงหมักซอส

จังหวะก้าวเดินของเขาไม่ได้เร็วนัก ปลายเท้าแบะออกเล็กน้อย เดินโยกเยกไปมา ดูเปิดเผยและเป็นกันเองเหมือนอุปนิสัยของเจ้าตัว

เถ้าแก่เฉินคนนี้ หากพูดกันตามเนื้อผ้าแล้วก็ไม่ได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน

ตอนหนุ่มๆ เขาก็เริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวมาจากโอ่งใบเดียวกับคานหาบอันหนึ่ง ฝีมือการเคี่ยวซอสแถบนี้แทบไม่มีใครเทียบชั้นได้

ทว่าเขากลับทำใจให้แคบลง และเดินบนเส้นทางที่แคบลงเรื่อยๆ